شعر اصلیم برای انتخابات این نیست...اونو میخواستم توی شکرخند بخونم که نشد...اون شعر در حمایت از یه کاندیداس که خیلی خوبه!......بعدا میذارم همه ببینید...
دوباره وقت اقتدار مردم
شنیده می شود شعار مردم
همون که مردم به چیزش نبودن(شرمنده دست خودم نبود!)
میاد میشه دوباره یار مردم
وقتی که کارشون همیشه گیره
یواش یواش میان کنار مردم
تیر و به چله کمون میذارن
میان به نیت شکار مردم
اون دفه اون،این دفه این،خلاصه
نوبتی هی میشن سوار مردم
هر دفه صبح روز انتخابات
به صف میشن بازم قطار مردم
میگن اگر که این بیاد تمومه
صد آفرین به پشتکار مردم!
دو هفته قبل روز انتخابات
گل با گلاب میشه نثار مردم
طرف میاد میشینه پشت میزش
فقط می مونه انتظار مردم
سه سال و اندی که ازش میگذره
می کشه کار به انفجار مردم
فقط همین دو روزه انتخابات
همین دو روز میشن دچار مردم
خدا می دونه بعد انتخابات
چیا میاد به روزگار مردم
خلاصه قصه آخرش همینه
با اینکه زارِ کار و بار مردم
همیشه مردم توی صحنه هستن
دس بزنید به افتخار مردم...
|
+| نوشته شده توسط
محمدرضا ستوده در شنبه شانزدهم خرداد 1388
|
